İki mod
Terminal modu: THAAD bataryalarının son fazda önleyicileri yönlendirmek için kullandığı radar. İleri konuşlandırılmış mod: yukarı ve dışarı doğrultulmuş, ufuk üzerinde füze fırlatmalarını izler, diğer sistemleri uyarır.
Sayılar
X bandı (8–10 GHz). Beyzbol topu büyüklüğündeki RCS'ye karşı tahmini tespit menzili: 1.000+ km. Füze yükselticiye karşı: 4.000+ km. Radar bir savaş başlığını aldatıcılarından ayırt edebilir — füze savunmasının kutsal kasesi.
Nerede yaşıyorlar
Japonya (Shariki, Kyogamisaki), Güney Kore (THAAD ile Seongju), İsrail, Türkiye (Kürecik), Katar, BAE. Her panel yaklaşık 1 milyar dolara mal olur.
Sınırlar
Tek panelli kamyon monteli radar yalnızca bir yön görür. Bir yayı kapsamak için birkaçına ihtiyacınız var. Atmosferik kanallanma ve iyonosferik fırtınalar onu bozar. Ve bir başlık terminal faza ulaştığında çarpmaya 30 saniyeniz vardır.
Ayırt etme ve X-Bandı avantajı
L veya S-bandı gibi daha düşük frekanslar yerine X-bandı frekansının (8-12 GHz) seçilmesinin temel nedeni, hedef ayrımı için gereken yüksek çözünürlüktür. S-bandı radarları, düşük atmosferik zayıflama sayesinde geniş alan gözetlemesinde başarılı olsa da, uzun dalga boyları nedeniyle bir füzeyi ve onunla bağlantılı enkaz bulutunu tek bir bulanık sinyal olarak görür. AN/TPY-2, yüksek çözünürlüklü görüntüleme gerçekleştirmek için kısa dalga boyunu kullanır; bu da sistemin gerçek öldürücü araç ile atılan güçlendirici kademeleri ve kasıtlı sahte hedefleri birbirinden ayırmasını sağlar.
Bunu başarmak için radar, hedeflerin mikro-Doppler imzalarını analiz eden gelişmiş sinyal işleme algoritmaları kullanır. Uzaydaki her nesnenin kütlesine ve şekline göre benzersiz bir yalpalaması veya devinimi vardır. AN/TPY-2 bu küçük hareket varyasyonlarını tespit edebildiği için, atış kontrol sistemine zararsız çöpleri görmezden gelmesi ve önleyicileri yüksek tehdit oluşturan savaş başlığına odaklaması için gereken verileri sağlar. Bu yetenek, basit bir algılama sensörünü orta ve son aşama savunmanın kritik bir bileşenine dönüştürür.
GaN devrimi ve lojistik
AN/TPY-2'nin modern yinelemeleri, alma/gönderme modülleri için eski Galyum Arsenit (GaAs) yarı iletkenlerinden Galyum Nitrür (GaN) teknolojisine geçiş yapmaktadır. Bu teknik değişim, 9,2 metrekarelik anten dizisinin güç yoğunluğunu ve termal verimliliğini önemli ölçüde artırır. GaN, radarın daha az ısı üretimiyle daha yüksek voltajlarda çalışmasına olanak tanır ve mobil treylerin fiziksel boyutunu genişletmeden tespit menzilini etkili bir şekilde uzatır. Balistik tehditler daha hızlı ve manevra kabiliyeti yüksek hale geldikçe bu yükseltme hayati önem taşımaktadır.
Sistemin lojistik ayak izi, hareket kabiliyetine rağmen oldukça büyüktür. Tek bir AN/TPY-2 bataryası, binlerce aktif eleman tarafından üretilen ısıyı dağıtmak için özel bir Ana Güç Ünitesi (PPU), Elektronik Ekipman Ünitesi (EEU) ve bir soğutma sistemi gerektirir. Tarihsel olarak, 2006 yılında Japonya'daki Shariki İletişim Sahası'na yapılan ilk sevkiyat, sistemin C-17 ile taşınabileceğini ve saatler içinde operasyonel hale gelebileceğini kanıtlamıştır. Bu durum, mevcut ABD Pasifik ve Avrupa savunma stratejilerini tanımlayan 'İleri Konuşlu' emsalini oluşturmuştur.
BMDS Entegrasyonu ve Veri Ağları
AN/TPY-2 tek başına çalışan bir sistem değildir; Balistik Füze Savunma Sistemi'nin (BMDS) duyusal temel taşıdır. Link 16 ve Entegre Atış Kontrol (IFC) protokollerini kullanarak radar, yüksek doğruluklu izleme verilerini Komuta, Kontrol, Savaş Yönetimi ve Haberleşme (C2BMC) ağına iletir. Bu bağlantı, Türkiye'de konuşlandırılmış bir radarın, Akdeniz'deki bir Aegis muhribine veya Alaska'daki bir GMD silosuna hassas 'hedef işaretleme' verisi sağlamasına olanak tanır. TPY-2, ilk arama yükünü önleyici füzelere bağlı radarların üzerinden alarak, bu sistemlerin 'uyku' modunda kalmasını veya yalnızca angajmana odaklanmasını sağlar; bu da düşmanın elektronik istihbarat yoluyla savunma sensör ağını haritalama yeteneğini önemli ölçüde kısıtlar.
Buradaki kritik fark veri hızıdır. X-bandı, Aegis gemilerinde bulunan S-bandından daha yüksek frekanslarda çalıştığından, TPY-2 geri dönüş aracı (RV) ile enkaz, booster parçaları ve kasıtlı aldatıcılar arasındaki ayrımı yapmak için gerekli olan çok daha yüksek çözünürlüğü sağlar. Radar İleri Üs Modu'ndayken, 'atış kalitesinde' veri iletir. Bu veri, bir önleyici füzenin, kendi organik radarı hedefi henüz tespit etmeden ateşlenmesine yetecek kadar hassastır. Bu 'uzaktan komutla fırlatma' yeteneği, sensör tespit gecikmeleri nedeniyle kaybedilecek olan değerli uçuş süresini geri kazanarak mevcut füze bataryalarının koruma alanını fiilen iki katına çıkarır.
Soğutma ve Güç Gereksinimleri
60.000'den fazla Galyum Nitrür (GaN) veya Galyum Arsenit (GaAs) modülünün termal çıkışını yönetmek, sistemin 'mobil' tanımına tezat oluşturan endüstriyel ölçekte bir altyapı gerektirir. Her radar ünitesi, bir Ana Güç Ünitesi (PPU) ve sinyal işlemcilerini barındıran bir Elektronik Ekipman Ünitesi (EEU) tarafından desteklenir. Soğutma sistemi, yüksek görev döngüsü operasyonları sırasında frekans kaymasını ve donanım bozulmasını önlemek için büyük miktarlarda atık ısıyı dağıtmalıdır. Bu, anten yüzeyinin hemen arkasında soğutucu akışkan devridaimi yapan kapalı devre bir sıvı soğutma sistemi ile sağlanır. Necef Çölü veya Katar kumları gibi uç ortamlarda, 1,1 megavatlık sabit bir güç kaynağı ve termal stabiliteyi sürdürmek, radarın yazılımı kadar karmaşıktır.
Yaygın bir yanlış anlama, radar panelinin tüm sistemi oluşturduğudur. Gerçekte, standart bir kurulum için beş ağır hizmet römorku ve özel bir güvenlik çevresi gerekir. Hareket kabiliyeti özelliği, taktiksel 'ateşle ve kaç' manevralarından ziyade C-17 uçaklarıyla stratejik olarak yeniden konumlandırma için tasarlanmıştır. Yerleştirildikten sonra, 9 metrelik anteni taşımak için özel bir Ağır Genişletilmiş Hareket Kabiliyetli Taktik Kamyon (HEMTT) gerekir. Güç gereksinimleri o kadar yüksektir ki, PPU ünitesi yerel bir şebekeye bağlı olmadığında günde yüzlerce galon yakıt tüketir. Bu devasa enerji çıkışı, TPY-2'nin Mach 15 hızında hareket eden nesneleri santimetre seviyesinde doğrulukla izlemesini sağlayan 'dar huzme' hassasiyeti için ödenen bedeldir.