Gürültü karıştırma — radarı sağırlaştır
En basit karıştırıcı, düşman radarının frekansında gürültülü geniş bant gürültü yayar. Alıcının gürültü tabanı yükselir, gerçek hedefler kaybolana kadar. Etkili ama bariz: radar karıştırıldığını bilir, karıştırıcının nerede olduğunu kabaca bilir ve doğrudan karıştırma ışınına bir füze atabilir (home-on-jam modu).
Aldatma karıştırması — radarı yalan söylet
Daha zarif. Karıştırıcı radarın atımını dinler, sonra küçük bir zaman gecikmesiyle bir kopya gönderir; böylece radar gerçeğin biraz arkasında sahte bir hedef görür. Gecikmeyi kademeli olarak artırarak sahte hedef 'yürütülür' ve radar boş havaya kilitlenir. Modern Digital Radio Frequency Memory (DRFM) karıştırıcıları bunu aynı anda düzinelerce radar için yapabilir.
Radar bandı ve yemler
Radar bandı — düşman radarının dalga boyunun yarısı kadar kesilmiş alüminyum şerit bulutları — 1942'de icat edildi (kod adı Window). Modern radar bandı daha iyi metalurjiyle aynı fikirdir. ALE-50 gibi çekme yemler uçağın arkasında sürüklenir ve uçağın radar yansımasının daha güçlü bir versiyonunu yayarak füzelerin yemi kovalamasını sağlar.
ECCM — radar karşılık verir
Elektronik karşı-karşı önlemler (ECCM) frekans atlama, düşük durdurma olasılıklı dalga biçimleri, genlik hileleriyle aldatılamayan monopulse açı izleme ve karıştırıcıları uzamsal olarak sıfırlayabilen AESA radarlarını içerir. Döngü hiç bitmez: her yeni ECM birkaç yıl içinde yeni bir ECCM alır.
Düşük Yakalanma Olasılığı (LPI) Geçişi
Geleneksel ECM, tepki vermeden önce düşman radar sinyalini tespit etmeye dayanır. Modern Aktif Elektronik Taramalı Dizi (AESA) radarları, Düşük Yakalanma Olasılığı (LPI) tekniklerini kullanarak bu durumu karmaşıklaştırmıştır. LPI radarları, tek bir güçlü darbe yerine enerjiyi geniş bir frekans aralığına yayar veya eski Radar İkaz Alıcılarının (RWR) eşik değerinin altında kalan sözde rastgele gürültü modelleri kullanır. Korumasız bir uçak için bu sinyaller arka plan termal gürültüsünden ayırt edilemez; bu da pilotun, bir füzenin aktif arayıcı başlığı terminal aşamada devreye girene kadar kilitlendiğinden habersiz kalması anlamına gelir.
LPI'ya karşı koymak için modern ECM paketleri bilişsel elektronik harp sistemleri kullanır. Bunlar, tutarlı bir radar sinyalini gösteren gürültü tabanındaki ince istatistiksel anomalileri belirlemek için makine öğreniminden yararlanır. Her çatışmadan sonra manuel güncellemeler gerektiren 1980'lerin statik kitaplıklarının aksine, bilişsel ECM 'yeni' bir dalga formunu milisaniyeler içinde analiz edebilir ve özel bir karıştırma yanıtı oluşturabilir. Bu değişim, sessiz savaşı bir işlem gücü yarışına dönüştürdü; burada daha hızlı dijital sinyal işlemcilerine (DSP) sahip olan taraf nihayetinde elektromanyetik spektrumu kontrol eder.
Blinking ve Cross-eye Karıştırma
Monopulse radarları, bir dönüşün fazını veya genliğini birden fazla alıcı besleme boynuzu arasında karşılaştırarak temel aldatma karıştırmasını yenmek için özel olarak tasarlanmıştır. Bunları yenmek için mühendisler 'cross-eye' karıştırmayı geliştirdiler. Bu, uçakta genellikle kanat uçlarında bulunan ve aynı sinyali ancak 180 derece faz farkıyla ileten iki geniş aralıklı vericiyi içerir. Bu, radarın dalga cephesinde bir bozulma yaratarak Monopulse izleme sisteminin bir açısal hata hesaplamasına neden olur. Esasen, radar hedefi gerçek konumundan birkaç derece uzakta 'algılar' ve bu da fiziksel bir ıskalamaya yol açar.
Blinking (Göz Kırpma), bu teorinin daha basit ama etkili bir taktiksel uygulamasıdır. İki veya daha fazla uçak sıkı formasyonda uçtuğunda, karıştırma darbelerini sırayla gönderirler. Bir uçak saniyenin kısa bir bölümünde karıştırma yaparken diğeri sessiz kalır, sonra yer değiştirirler. Bu, düşman radarının izleme kapılarının iki kaynak arasında gidip gelmesine neden olur. Radar kararlı bir merkez üzerinde duramadığı için sağlam bir 'atış kontrol' çözümü oluşturamaz. Bu teknik Soğuk Savaş sırasında öncü olmuştur ve bugün Entegre Hava Savunma Sistemi (IADS) bastırmasının temel bir bileşeni olmaya devam etmektedir.
Açı Aldatmacası ve Hız Kapısı Hırsızlığı
Mesafe Kapısı Çekme (RGPO) teknikleri mesafe hataları oluştururken, gelişmiş karıştırıcılar darbe-Doppler radarlarının Doppler kayması işlemesini manipüle etmek için Hız Kapısı Hırsızlığı (VGSO) yöntemini kullanır. Karıştırıcı, radarın sinyalini yakalar ve radyal hızdaki bir değişimi taklit eden kayan bir frekansla yeniden yayınlar. İzleme bilgisayarı için hedef, hızla ivmeleniyor veya yavaşlıyor gibi görünür. Bu durum, radarın hız izleme döngüsünü, sonunda yok olan veya filtrelerin dışına çıkan bir hayalet sinyali takip etmeye zorlayarak 'kilidin kırılmasına' neden olur ve silah sisteminin geçerli bir atış kontrol çözümü hesaplamasını engeller.
Yer Sekmesi (Terrain Bounce) gibi açı aldatma teknikleri, elektronik düelloya mekansal bir boyut katar. Bu senaryoda, alçaktan uçan bir uçak karıştırma sinyalini doğrudan düşman uçağına değil, yer yüzeyine yönlendirir. Yansıyan enerji düşman radarına hedefin yerin altında olduğu izlenimini veren bir açıdan ulaşır. Bu, füze arayıcı başlığının yere çarpmasına veya gerçek hedef ile yansıyan görüntü arasında kararsız kalmasına neden olur. Bu teknikler, geleneksel gürültü karıştırmayı hükümsüz kılan monopals izleme sistemli yarı aktif radar güdümlü füzelere karşı Soğuk Savaş döneminde geliştirilmiştir.
Entegre Hava Savunma Sistemleri (IADS) ve Ağ Merkezli ECM
Modern çatışmalarda ECM artık tek bir uçak ile radar arasındaki yerel bir düello değildir. Entegre Hava Savunma Sistemleri (IADS); VHF erken uyarı, X-bandı atış kontrol ve pasif kızılötesi izleyicileri tek bir dijital ağda birleştirir. Eğer bir karıştırıcı bir X-bandı radarını kör ederse, IADS veri bağı kullanarak izleme görevini farklı bir frekanstaki veya konumdaki etkilenmemiş bir sensöre devreder. Bu 'multistatik' yaklaşım, tek platformlu karıştırıcıların etkinliğini azaltır; çünkü farklı spektral bantlardaki birden fazla alıcıyı aynı anda karıştırmak için gereken geometri, tek bir savaş uçağı için kaynak açısından imkansızdır.
IADS'ye karşı koymak için odak noktası Uzaktan Karıştırma (SOJ) ve Yakından Karıştırma (SIJ) stratejilerine kaymıştır. EA-18G Growler gibi ağır platformlar, saldırı grupları için güvenli mesafeden elektronik sessizlik koridorları oluşturmak üzere yüksek kazançlı Refakat Karıştırması kullanır. Aksine, ADM-160 MALD gibi minyatür hava destekli dekoylar, doğrudan düşman sensör ağının kalbine uçarak yakından karıştırma yapar. Bu dekoylar sadece stratejik bombardıman uçaklarının radar izlerini taklit etmekle kalmaz, aynı zamanda IADS işlem kapasitesini doyurmak için yerel karıştırma yayarak savunmayı kısıtlı füze stoklarını harcamaya zorlar.